Allah ve kulları

 Arkadaşlar

 Kulaklarınızı öne getirin bir şey söyleyeceğim: Allah kulunun kalbini sevdiğinden, hayalini kurduğundan ayırmaz.Sadece zorluğunu birazcık ballandırıyor,bizi daha değer bilir bir insan yapmak için…o yüzden endişelenmeyin:)

Sonuç:Bazen daha iyi düşünmek, daha cesur kararlar vermek ve daha akıllıca hareket etmek için beynimizdeki otları budamalıyız.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Ben kimmiyim?

 işte bu benim benim adım elif.Dürüst olmak gerekirse, yüzümü göremezsiniz ama bu önemli mi?İnsanların yüzlerinden daha önemli olan, beyinlerinin ve kalplerinin içeriğidir, sonuçta iç benliklerini gösterir. Hımm.. Peki neredeydik? Benim adım Elif, Kuzey Avrupa'nın en soğuk ülkelerinden biri olan Danimarka'ya geldim. Buraya neden ve nasıl geldiğimi hala bilmiyorum ama eminim ki Allah'ın bir hikmeti vardır. Çocukluğumdan beri herkese büyüyünce doktor olacağımı söylerdim, onlar da benimle dalga geçerlerdi. Eğitimimi bitirip hedefime ulaşmak için bir yıl daha okumaya karar verdiğimde zor durumda olduğumu biliyordum ama kabul ettim ve sonunda bu yıl olmazsa bir yılım daha var dedim kendi kendime. .Çalışmadı mı?Yine ertesi yıl... Çünkü sevmediğim bir şeyi kabul etmeye hazır değilim. Gördüğünüz gibi dünyanın en zor 10 dilinden biri olan bir ülkenin dilinde okuduğum için işim daha zor olsa da çoğu tıp öğrencisinin aksine homurdanmıyorum. Kendi seçimim olduğu için ve tüm bilgimle se...
Read more

Başarımın başlangıçı

 hey güzelliklerim  Elif’in tıp tutkusunun hikayesini kim bilmez ki? Önemli bir karar verdiğinizde başlangıçta ne kadar enerjik olduğunuzu gördünüz mü? Sonra birden o kötü karakteriniz size  gelir ve sizi boş hissettirir. Dürüst olmak gerekirse, daha önce kendime söz verdim ve kendi kendime söyledim ki  bak kızım, yıllarca okuldan uzak olduğun bir durumdasın ve yolunun zor olduğunu biliyorsun. Yani bu yola giriyorsan hiç geri dönüşün yok,Eğer boyle olursa, seni kararından pişman ederim. Kısacası gittim ve bir sürü kitap aldım ve sosyal medyadan da uzaklaştım. Kitapları açtım ve okumaya başladım, ilerledikçe daha çok anlamadım. O kadar üzüldüm ki dolaba gittim ve gözyaşlarımı içine dökmek için bir kase getirdim.  İlk savaşta kötü karakterime feci bir şekilde yenildim  Ve hevesimi yok etmeyi başardı.  Aklımın bir köşesinde şu cümleyi bağırarak tekrarlıyordu: Hahaha salak, 18 yaşındakiler şimdi ders çalışamıyor,   Sen bu yaşinla nasıl becereceksin ki...
Read more